یکی از معیارهای تشخیص میزان موفقیت کشورها در دستیابی به توسعه پایدار، تولید و تأمین تقاضای برق با لحاظ استانداردهای مربوط به تولید و مصرف است. از سوی دیگر، تولید و مصرف منابع و سوخت های فسیلی به عنوان تهدید و چالشی اساسی برای محیط زیست و توسعه پایدار قلمداد می شوند. این در حالی است که اعطای یارانه های سنگین توسط دولت ایران به بخش برق در دهه های گذشته علاوه بر فشار زیاد به دولت سبب بروز مشکلات و معضلاتی در بخش های مختلف صنعت برق کشور شده است.
در واقع، به علت یارانه های زیاد اعطا شده توسط دولت، قیمت های برق و سوخت نیروگاه ها کمتر از هزینه تولید آنها است که می تواند منجر به عدم تعادل در عرضه و تقاضای برق ، مصرف بی رویه برق، استفاده بیش از حد از منابع آب و انتشار زیاد گازهای گلخانه ای شود. در دهه گذشته مصرف برق در بخش های مختلف رشد نسبتا زیادی داشته است. به گونه ای که این امکان وجود دارد که  با ادامه همین روند عرضه برق به میزان کافی و پاسخگوی تقاضای رو به افزایش نباشد. همچنین، اتکای بسیار زیاد به منابع سوخت فسیلی برای تأمین انرژی الکتریکی و روند صعودی ایجاد آلاینده ها در سال های اخیر از دیگر مشکلات صنعت برق ایران می باشد.
در این پژوهش که در قالب رساله دکترای تخصصی حامد دهقان در رشته مهندسی صنایع انجام شده است، به مدل سازی رشد پایدار صنعت برق ایران و سیاست های مختلفی پرداخته می شود که کمک به توسعه و رشد پایدار صنعت برق ایران از منظر اقتصادی، زیست محیطی و اجتماعی در سال های آینده می نماید.
بدین منظور، در این پروژه ابتدا با مدل سازی عرضه و تقاضای برق در یک سیستم متمرکز و تنظیم شده، بررسی می شود که با ادامه روند فعلی متغیرهای کلیدی صنعت برق چه روندی را خواهند داشت. سپس، با در نظر گرفتن ذی نفعان سیستم، قیمت های بهینه تعیین می شود و اثر آنها بر زیر سیستم های مختلف شبیه سازی می گردد. همچنین در ادامه به مدل سازی نقش و سیاست های دولت بر رقابت و سود تولیدکنندگان انرژی برق در یک بازار مقررات زدایی شده پرداخته می شود.
نتایج شبیه سازی نشان می دهدکه تقاضا با ادامه وضعیت فعلی، از عرضه پیشی می گیرد. با این حال، با افزایش قیمت ها تا 90%  ، تقاضا در تمام سناریوها به دلیل افزایش درآمد فروش وکارایی نیروگاه ها پاسخ داده می شود، و مجموع یارانه ها حدود 20%  کاهش می یابد. در ادامه تحقیق نتایج شبیه سازی نشان می دهد که با کاهش 57%  وجوه تخصیص یافته، حذف کامل یارانه ها در آخرین سناریو اتفاق می افتد. همچنین نشان داده شده است که صادرات برق به حدود 11٪ از کل مصرف می رسد که می تواند به تحقق هدف تبدیل کشور به هاب انرژی منطقه یاری رساند. 
یافته ها نشان می دهدکه عملکرد اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی صنعت برق ایران با اعمال قیمت بهینه در سیستم، به ویژه در سناریو نهایی، به طور قابل ملاحظه ای بهبود می یابد. در این حالت، میزان تولید برق 83% در مقایسه با وضعیت موجود در  سال 2040 افزایش می یابد. با حذف تدریجی یارانه ها تا سال2027 ، یک سیستم متعادل عرضه و تقاضای برق بر قرار می شود و صنعت برق را از نظر اقتصادی پایدارتر می کند. میزان انتشار کربن دی اکسید و مصرف آب نیز به ترتیب 17/2% و 18/1% کاهش می یابد .از این رو، صنعت برق کشور در هر جنبه اصلی پایداری پیشرفت خواهدکرد. 
 در بخش پایانی تحقیق، نتایج نشان می دهد که در حالت رقابت بین تولیدکنندگان میزان تولید انرژی های سبز به حدود 28%  تا 2040 می رسد. در حالت رهبری دولت در وضعیت رقابت و همکاری این عدد به 36%  و 41% می رسد. میزان انتشار کربن دی اکسید و مصرف آب و گاز نیز در مدل رهبری دولت و همکاری تولیدکنندگان نسبت به ادامه روند فعلی به ترتیب 19/3%، 18/4% و 16/5%  کاهش می یابند.
گفتنی است این پژوهش با راهنمایی دکتر نسیم نهاوندی و با مشاوره دکتر سید کمال چهار سوقی در دانشکده مهندسی صنایع و سیستم ها انجام شد.