چکیده: دستگاههای ریزسیالی برای جداسازی، به سه گروه فعال، غیرفعال و ترکیبی تقسیم میشوند. در پژوهش حاضر با استفاده از روش اینرسی و با توجه به نرخ بالای جداسازی در روش غیرفعال، این روش مورد بررسی قرار گرفت. در این روش نیروهای هیدرودینامیكی از قبیل نیروی پسای دین و برآ، بر موقعیت تعادلی ذرات تاثیر میگذارند. در این پژوهش با استفاده از ضریب متغیر نیروی برآ جهت افزایش دقت شبیهسازی نیروی برآ استفاده شد. این ضریب متغیر به نوعی تابع رینولدز جریان و موقعیت قرارگیری ذره در سطح مقطع میباشد. پژوهش حاضر با هدف افزایش بازده، خلوص و نرخ جداسازی طرح پایه موجود در دستور کار قرار گرفت. بنابراین در ابتدا طراحی تراشه با حفظ الگوی پایه و سطح مقطع آن آغاز شد و با بررسی تاثیرات پارامترهای هندسی از قبیل ورودی، بهینهترین تراشه ممكن طراحی و شبیهسازی شد. تراشه طراحی شده، یک تراشه با سطح مقطع مستطیل، حفظ الگوی پایه موجود، بدون بافر و با تغییر در الگوی ورودی بود. تراشه با استفاده از ضریب نیروی برآی متغیر، در دبیهای 500 تا 2000 میكرولیتر بر دقیقه شبیهسازی شد و مطابق با نتایج، فاصله جدایش ذرات نزدیک به هم 16 و 18 میكرومتر افزایش یافت. نتایج تجربی نیز در دبیهای 794 تا 3187 میكرولیتر بر دقیقه، توسط ردههای سلولی 14 تا 16 میكرومتر و 18 تا 20 میكرومتر صورت گرفت که دبی 3187 میكرولیتر بر دقیقه، نرخ قابل توجه جداسازی و در مزر دانش میباشد. نتایج آزمایشها حاکی از بازده بالای 90 درصد در جداسازی و خلوص 100 درصد میباشد.
